~ สุข เศร้า เหงา เคล้าน้ำตา ~

วันนี้เพิ่งจะว่างมาอัพบล๊อก

หลังจากเครียดมาหลายวัน ไม่ได้นอนมาหลายคืน

จนใครๆอาจคิดว่า ตอนนี้ได้แปลงร่างกลายเป็นหมีแพนด้าไปแล้ว (ทายาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย วุ้ยหุ้ย)

ณ บัดนาว รู้สึก โล่ง โปร่ง สบาย เพราะพึ่งจะพรีเซ็นเสร็จไปเมื่อเช้า ได้เป็น 2 คนแรกที่ได้พรีเซ็นก่อนชาวบ้านเค้า – -”

พรีเซ็นก็ผ่านไปได้ด้วยดี อ.ช่วยตอบให้หมดเลยอ่ะ

เพราะว่าภาษาอังกฤษเตยอ่อนด่อยมากมาย

ตอบไปอ.คนอื่นก็งง — แกพูดไรออกมา หุหุ

ที่จริงก็อยากอัพบล๊อกมาหลายวันแล้ว แต่แน่นอนว่าเรื่องที่ต้องพูดถึง

คงหนีเรื่องโอ๊ตไปไม่พ้น  แต่ยังรู้สึกว่า ไม่อยากเขียนเรื่องนี้ มันเศร้าเกินไป

เอาเป็นว่า เสียใจที่อยู่ๆ เพื่อนก็หายไปอย่างไม่มีวันกลับอย่างรวดเร็ว ไม่ได้ตั้งตัวเลย

แต่พอดีว่า เราคงมีภูมิคุ้มกันเรื่องการจากไปของใครบางคนอยู่แล้ว

เลยคิดว่า มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกๆคนต้องเจอ

ไม่จากตายก็จากเป็นอยู่ดีหล่ะ แค่จะเร็วหรือช้า ก็เท่านั้นเอง

ก็ขอให้โอ๊ตไปสู่สุคตินะ ยังไงเราก็เห็นแกทุกวันในเอ็มอยู่ดี แกไม่ได้หายไปไหนเลย